Sinds 2006 timmert Ter Bescherming van de Jeugd (in zijn huidige constellatie) aan een cabaretcarrière en dat doen ze niet zonder succes. In 2007 wonnen Dries Heyneman en Tim Goditiabois zowel de jury- als de publieksprijs op Cabareteske en in 2008 triomfeerden ze ook op het Leids Cabaret Festival. Na hun debuutshow 'Het beste van...' waarmee ze in 2009 door Vlaanderen en Nederland trokken, houden de heren nu hun tweede 'liefdeskind' boven de doopvont. God mag weten waarom, maar ze kreeg de naam 'California' mee. Ze werd voor het eerst aan het grote publiek getoond op 15 januari in het Arjaantheater te Geraardsbergen.

Dat Tim en Dries in een vorig leven de kunst der psychologie beoefenden, valt moeilijk te ontkennen. Zelfs op het podium kunnen ze het niet laten een gewillig publiek een aantal pseudo-psycholische testen te onderwerpen. Heeft u ook altijd al willen weten of u nu een neuroot, een psychoot of een pervert bent? TBJ geeft u het antwoord! Zo opent hun show en dez opener is meteen een mooi staaltje van wat de duo graag doet: een beetje rammelen met de voeten van het publiek.

Maar onderling wordt er evengoed wat afgerammeld. De podiumpersonages zijn simpelweg terug te brengen tot de typische komische duo's. Neem een klassieke Laurel en Hardy waarbij de éne met de hoge status de serieuze piet is (Tim in dit geval) en de andere het belachelijke sulletje (Dries). Toch weet TBJ deze klassieke relatie te overstijgen door een soms subtiel, soms grof spel van statuswissel te creëren. Constant kan je je afvragen 'wie probeert er wie eigenlijk een kloot af te pitsen'. Deze intrigerende dynamiek tussen de twee personages die doorheen de hele voorstelling voelbaar is, verheft de voorstelling boven het puur sketchmatig niveau.

Een diepgaande analyse van deze show zou echter afbreuk doen aan wat TBJ op het podium creëert. Geen gelach met de typische minderheden, geen gemoraliseer, geen groot verhaal, geen vijventwintig lagen en geen 'gezever'. Nee, TBJ gaat terug naar de roots van wat comedy behoort te doen: mensen laten lachen. In deze tijden van 'dertien stand-uppers in een dozijn', is deze kwajongensachtige, pretentieloze lol een welkome verademing. Dit pure entartainment slaagt in zijn opzet dankzij een professioneel vakmanschap. De verschillende scènes zijn meticuleus in elkaar geknutseld met een perfect gevoel voor timing. Bovendien weten de heren zich meesterlijk serieus te houden, zelfs als hun personages vol overgave de trappers verliezen. En ook al sleept TBJ ons mee in een rollercoaster van uiteenlopende emoties, ze blijven flink overgoten door een dikke saus van frivoliteit.

Men zegt wel eens dat een publiek de gevoelstoestand van de acteurs op een podium overneemt dankzij spiegelneuronen (om het ook maar eens over een neuro-psychologische boei te gooien). En dat wordt in 'California' succesvol getest. Want als toeschouwer kan je alleen maar met een goed gevoel naar huis gaan. De overgave waarmee Dries en Tim zich op het podium geven en de complexloze humor die ze brengen, maken van deze voorstelling een 'must see' (tenzij u zich graag wentelt in een eeuwig durende winterdepressie en daarbij enkel kickt op uw eigen miserie).